Ev Hayatı

Kas7

Bitmeyen Kardeş Kavgaları

 |  Kategori: Ev Hayatı   |  Yazan: Özden Sonkan  |  Yorum: 0 yorum

İki çocuk annesi olarak “ Bir çocuk hiç çocuk, iki çocuk çok çocuk” deyimine canı gönülden katılıyorum. Bir çocuk sahibi ebeveynlerin bunu tam olarak anlaması doğal olarak güç, diğer taraftan iki veya daha fazla çocuk sahibi olanlar ise onaylayacaktır. Doğrusu günümüz şartlarında ilk akla gelen çokluk ve zorluk maddi yükümlülüklerden dolayı olsa da, doğrusunu isterseniz aile içerisinde kardeşler arası huzuru sağlamak esas zorlu mücadele gerektiren kısım. Ama bu kesinlikle gözünüzü korkutmasın çünkü…

Ancak, birden fazla çocuk sahibi olmak onlara pek çok şeyi öğrenmek için bir fırsat da sunuyor. Paylaşmayı, arkadaşlığı, sevmeyi, birbirleriyle geçinmeyi ve kardeşler arası işbirliği yapmayı öğreniyorlar. Yani birden çok çocuğun aile hayatına çok sayıda olumlu katkısı bulunuyor.

Kardeşler arasındaki süregelen kavgalar ve çekişmeler ebeveynlerin ana depresyon kaynaklarından biri. Çoğu zaman uyguladıkları yöntemlerinin hiçbirinin işe yaramadığı hissine kapılıyorlar. Kardeş kavgalarına verdikleri tepkiler genelde: Sussun! Beni delirtiyorsunuz! diye bağırmak, taraf tutmak, tehdit etmek, suçlamak, ve kardeşlerin yerine sorunlarını çözmek. Bütün bu tepkiler ise yangını sadece daha fazla körüklüyor.

Bu şekilde tepki vermek yerine seçiminizi pro aktif olmaktan yana kullanabilirsiniz. Yargısız bir şekilde kavgadan uzaklaşabilirler. Çocukların kendi kendilerine sorunlarını çözmeyi öğrenmeliler. Sakın bir ortamda onlara müzakere becerilerini öğretebilirsiniz. Çocuğunuza “ben sana çok sevdiğin kırmızı arabamı vereceğim, sen de bana futbol topunu verirsin bugünlük” demesini öğretin. Bu sayede kazan kazan modeli oluşturma becerileri gelişecek ve ihtiyaç duydukları zaman bunu kullanabilecekler- hem günümüzde hem de ileri zamanlarda.

Yapabileceğiniz başka bir şey ise çocuklarınızın sorunlarını kendi aralarında çözmelerine güvendiğinizi hissettirmek. “ Ben burada iki çocuk ve bir oyuncak görüyorum ve biliyorum ki siz ikinizi de mutlu edebilecek bir çözüm bulacaksınız” gibi söylemler bu duyguyu verecektir onlara. Buna canı gönülden inanıp odadan çıkın. Şaşıracaksınız.  

Veya ebeveyn çocukların seviyesine inip elini uzatabilir. Kavga konusu olan oyuncağı aldığı vakit bir anda paylaşmaya razı gelecektir minikler.

Ve son olarak anne-babalar tüm duyguların kabul edilmesi gerektiğini hatırlamalı. Tüm duygular kabul ama tüm davranışlar değil. Çocuğunuza “ Kardeşine oyuncağını kırdığı için çok kızdın.  Ona kızdığını söyleyebilirsin ama onu itemezsin” demelisiniz. Olumsuz duyguların ifade edilmesi gerekiyor ki olumlu duygular tekrar geri gelsin.

Siz düşmanlığa düşmanlık ile karşılık verirseniz istemeyerek kardeş rekabetini körüklemiş olursunuz. Gelecek nesiller iş ve kişisel ilişkilerinde müzakere ve işbirliği becerilerine ihtiyaç duyacak. Ebeveynler şimdiden onlara bu önemli becerileri öğretebilir. Bir düşünün bu ileriki hayatlarında nasıl bir fark yaratacak.    

Bu yazı hakkında yorum bulunamamıştır. İlk yorumu siz ekleyebilirsiniz >

Yazıya Yorum Ekleyin

* Takma ad kullanabilirsiniz

* Yorumunuzda görülmeyecektir

 Evet   Hayır* Her defasında yeniden girmemeniz için